مرگ وارونه

چیزی شبیه روح از درون تیره و گرفته ام سفر کرد و رفتنش را تماشاگرانه نگرستم دور شد و اما شاید ... نزدیک به ابدیت همان جا سکنا گزید این رفتن و ماندن من ِ توخالی یک واقعه است یک تشبیه بزرگ یک بلای فزون کسی نمیداند و نمیبیند که در من مرگی وارونه رخ داده است روحی نفس نمیکشد و جسمی پا برجا . . . مریم جاوید + تاریخ شنبه 97/2/8ساعت 1:11